Weltschmerz
Kültürel Belleğin, kişisel arşivin.
Dokunarak geç
Kültürel Belleğin, kişisel arşivin.
Dokunarak geç
Hüzün ve öfke, ruhunu esir almıştı. Hayat, ona her adımda yeni bir engel sunan bir labirent gibiydi. Göl evi ise bu labirentte bir sığınak gibiydi. Bir zamanlar neşe ve kahkaha ile dolu olan bu ev, şimdi sessizliğe gömülmüştü. Bu sessizlik, iç dünyasındaki fırtınaları dindirmiyordu. Geçmişin acıları, yüreğinde derin yaralar açmıştı. İhanet ve haksızlık duyguları, onu intikam peşine düşürmüştü. Çaresizlik içinde, çılgın bir plan yaptı. Sanal gerçeklik dünyası… Belki de bu sayede öfkesini dindirebilir ve huzuru bulabilirdi. Tehlikeli bir oyunun içine girdi. Gerçeklik ve hayal birbirine karıştı. İntikam ateşi, sanal alemde alevlendi. Artık geri dönüş yoktu.
